Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Για την Ε.

ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΆΘΕ Ε.!!!

Όλη μέρα εδώ
Γεμίζω αδειάζω τασάκια
Γεμίζω αδειάζω κουράγιο
Γεμίζω αδειάζω έρωτα
Τίποτα δε πρέπει να γεμίζει
πάνω από τα όριά του
Διαφορετικά ξεχειλίζει
Λερώνει
Σε βάζει σε μπελάδες

Και κάτι ακόμα,
Η αναγνώριση της άγνοιάς μου, εκ μέρους μου, με οδήγησε στην περιθωριοποίηση και στην απομόνωση. Έξοδοι διαφυγής του νου και αύξηση της εντροπίας της ύπαρξης στο κατακάθι της κίνησης, της μνήμης και του χρόνου. Τι να σου λέω τώρα...



Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Η αγάπη

Αγάπη είναι η αποτυχία της μοναχικότητας.

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

Έτσι! Γιατί το μπετόν είναι γκρι και οι τοίχοι τέσσερεις!

http://www.youtube.com/watch?v=u3JZa2lq2pU
Well now it's three o'clock in the morning
And I can't even close my eyes
Three o'clock in the morning baby
And I can't even close my eyes
Can't find my baby
And I can't be satisfied

I've looked around me
And my baby she can't be found
I've looked all around me, people
And my baby she can't be found
You know if I don't find my baby
I'm going down to the Golden Ground
That's where the men hang out

Goodbye, everybody
I believe this is the end
Oh goodbye everybody
I believe this is the end
I want you to tell my baby
Tell her please please forgive me
Forgive me for my sins
 
Από αριστερά ο Eric Clapton και δεξια ο B.B.King.

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

Στο πνεύμα του Όρθιου Σουρεαλισμού

Όρθιος σουρεαλισμός

Βλέποντας, στο indy, τα ανθρωπωηδή να κάνουν απλά τη δουλειά τους, καθαρίζοντας σαν πολύ καλά εκπαιδευμένοι απολυμαντές τα παράσιτα που χαλούν με τις φωνές τους το πανηγύρι της ΔΕΘ, δε μπορώ να πω οτι διατήρησα τη ψυχραιμία μου. Ίσα ίσα, οι σκέψεις μου αποπροσανατολίστηκαν και βρέθηκαν σε μια αλληλουχία φράκταλς κοντρα-συναισθημάτων και υπερκινητικότητας. Μετά άναψα ένα τσιγάρο. Μετά άναψε ένας καυγάς.

Στο απέναντι διαμέρισμα, οι δύο συγκάτοικοι, άρχισαν να ορίονται για ένα θέμα που δε μπορούσα να βγάλω άκρη. Συνεχίζεται μέχρι τώρα. Οι συχνότητες και οι εντάσεις των φωνών κάνουν την υποκλοπή δύσκολη υπόθεση (ένα κουράγιο για την ΕΥΠ). Εν πάση περιπτώση, αισθάνομαι λίγο ένοχος για αυτή τη κόντρα των κοριτσιών απέναντι. Μήπως επηρεάστηκαν από τη δικιά μου διάθεση??? Το φαινόμενο της πεταλούδας και η , μεχρι στιγμής αναπόδεικτη, επικοινωνοία των ανθρώπων από μεγάλες απόστάσεις και πανέμορφα ηλεκτρομαγνητικά κύματα έβαλαν το χέρι τους? Θα ηρεμήσω τώρα μπας και το καταλάβουν ότι πρέπει να το βουλώσουν γιατί μου' χουν πάρει τ' αυτιά οι καριόλες. Και δε μπορώ να καταλάβω το γιατί!!!

Υ.Γ. : Πριν τελειώσω το κείμενο, ηρέμησαν. Θα ξαναδοκιμάσω να εκνευριστώ για να δω αν πιάνει το κόλπο...χιχι